Zainspirowany innymi prezentacjami na InfoShare (tzn. tymi ciekawymi) postanowiłem przerobić swoje slajdy praktycznie w ostatnim momencie. Patrząc na komentarze na blip, chyba nie był to tak głupi pomysł.

• ivyl: #infoshare ^skruk - mile i lekkie wprowadzenie do ontologii w informatyce.
• ivyl: #infoshare ^skruk
  
• ivyl: #infoshare
  
• hary: #infoshare bardzo bardzo ciekawie o web 3.0, doskonaly wstep do tematu.[semanticschool.com]s do ulubionych
• gregor: #infoshare a potem to już web 4.0 [antyweb.pl]s

Jak widać tematyka wypłynęła nawet na tak popularnym w Polsce blogu jak antyweb.

Zostałem więc z dwoma zestawami slajdów, jednym który pokazałem a drugim z wystarczającą ilością tekstu aby posłużyć jako komentarz do pierwszego.  Oto one:

Krytycy twierdzili, że znaczenie (semantyka) tego co my (ludzie) chcemy zakomunikować nie może być łatwo zinterpretowane (przez maszyny), ponieważ często wyrażamy nasze myśli w sposób nielogiczny, figlarny, fałszywy, nikczemny czy celowo wprowadzając w błąd. Jednak my ludzie też nie zawsze możemy prawidłowo zinterpretować intencje mówiącego.

Postaram się podsumować ten raport zbierając najciekawsze opinie o przyszłości Sieci Semantycznej.

Idea Sieci Semantycznej jest szlachetna, ale zdaje się być zbyt kosztowna, gdy weźmiemy pod uwagę takie czynniki jak zbyt duże zróżnicowanie pomiędzy ludźmi lub rywalizację (gospodarczą).

Część uczestników kwestionowała możliwość pojawienia się Sieci Semantycznej w pełni w językach innych niż angielski. Bibliotekarze (cyfrowi) sugerują, że systemy organizacji wiedzy mogą być bardziej skuteczne niż pełnoprawne technologie semantyczne. Inni przypominają, że dotychczasowe wysiłki wprowadzania większej ilości meta-danych do stron internetowych nie poskutkowały, i tym trudniej jest mówić o wprowadzeniu RDF, OWL i mikroformatów, gdy dobrze zbudowany HTML jest nadal rzadkością.

Istnieją również obawy związane z problemem fałszywych danych i braku zaufania. Niektórzy z was mogą pamiętać, że Google nie ufa(ł) twórcom serwisów internetowych w kwestii dostarczania prawidłowych metadanych w tagach <meta>; stąd też były one indeksowane. Kwestia fałszywych metadanych i zaufania jest jednym z problemów, z którymi spotykam się przez ostatnie 10 lat, odkąd tylko zacząłem "ewangelizować" wykorzystanie technologii semantycznych. Zbyt często spotkaliśmy się bowiem z celowo niepoprawnym wykorzystaniem metadanych, i wiele osób zakłada, że to samo może spotkać opisy semantyczne. Dlatego górną warstwę semantycznego tortu stanowią warstwy odpowiedzialne za dowodzenie poprawności danych i wniosków, oraz zapewniające zaufanie do tych danych. Ale jak narazie jesteśmy gdzieś w połowie drogi do tych górnych warstw zanim Sieć Semantyczna może osiągnąć swój potencjał do roku 2020.

Niektórzy ankietowani twierdzą, że pomimo faktu iż rozwój Sieci Semantycznej jest zadaniem niebagatelnym i kosztownym, które wymaga zbyt wiele energii i koordynacji aby wpłynąć na nasze życie, oczekują oni pozytywnych wyników z tworzenia Sieci Semantycznej, takich jak bardziej znaczące, interoperacyjne treści internetowe i lepsze zrozumienia ekosystemu Sieci.

Wielu ludzi wierzy, że wraz z rozwojem Sieci Semantycznej zostaniemy przeniesieni z ery informacyjnej do ery zarządzania wiedzą, co zaowocuje zarówno nowymi innowacjami jak i nadużyciami.

Niektórzy uważają, że jeśli budowa Sieci Semantycznej się powiedzie to nikt nie będzie jej już tak nazywał, ani też nie zauważy jej istnienia. Mam wrażenie, że może być podobnie jak w przypadku sztucznej inteligencji (AI). Twierdzimy, że AI było porażką, ale w tym samym czasie co dziennie pomaga nam ona w sposób niedostrzegalny. W celu jak najlepszego wykorzystania i zrozumienia Sieci Semantycznej potrzebujemy nowej nauki o Sieci (Web Science). Jeden z ankietowanych stwierdza, że w najgorszym przypadku w 2020 Sieć Semantyczna będzie "zdrowym maluchem".

Mimo że istnieje pewien opór dla rozwoju Semantic Web znajdujemy się również silne zachęty do współpracy. TBL ma wizję, że jest to coś więcej, niż tylko lepsze wyszukiwanie informacji na poszczególnych stronach. TBL i jego wizją będzie nadal odgrywać istotną rolę w rozwoju Sieci w ciągu najbliższych dziesięciu lat.

Takie zmiany jak Sieć Semantyczna są nieuniknione Web, jednak nie powinny one być prowadzone przez arbitralnie narzucone normy, ale raczej "wyhodowane" z wymagań i doświadczeń użytkowników i twórców usług.

Meta-Sieć następnej generacji jest nieuniknione. W 2020 roku w Sieć będzie bardziej semantyczna niż obecnie; jednak będzie ona raczej oparta o nowe rozwiązania i własne standardy niż te zaproponowane przez ortodoksów takich jak TBL. Te standardy muszą brać pod uwagę trudności związane z czynnikiem ludzkim w procesie tworzenia informacji. Rozwiązania zaproponowane przez Google (Rich Snippets) oraz Facebook (Open wykres) pokazują już teraz, że standardy W3C nie zawsze pasują i pewne zmiany/dostosowania są nieodzowne. Coś podobnego stało się kiedy "ciężkie" rozwiązania jak SOAP i XML-RPC zostały zastąpione przez proste interfejsy klasy REST. Sieć nadal ma wiele do zrobienia zanim semantyczne połączenia staną się normą.

Sieć Semantyczna może zaistnieć, ale jeszcze nie teraz, nie przed pojawieniem się killer app, która może nie objawić się w przeciągu najbliższych 10 lat

Semantic Web może wymagać też znaczących zmian w zachowaniu ludzi, które mogą trwać dłużej niż dziesięć lat. Potrzeba aby ktoś wymyślił usługę której wszyscy potrzebujemy. Następny killer app może być oparty o wyszukiwanie konwersacyjne, zwłaszcza gdy mamy (będzie mieć) GGG (ang. Giant Global Graph) powiązanych ze sobą krotek z usług takich jak CIA Fact Book, DBPedia, FOAF, itp.

Potrzebujemy systemów, które mogą przeprocesować mylne i skomplikowane informacje wytworzonych przez człowieka w celu stworzenia Semantic Web.

Bez świadomych maszyn Turing, Sieć Semantyczna zdaje się być bardzo trudnym problemem do rozwiązania. Kiedy jednak zostanie zauważona to jedynie po to aby narzekać na jakość wyników wyszukiwania. W związku z tym oczywiste korzyści z realizacji Semantic Web mogą nie być oczywiste dla przeciętnego użytkownika.

Sieć Semantyczna wymaga elementów sztucznej inteligencji, aby zrozumieć człowieka; jednak oparcie się na AI nie rokuje dużych nadziei.

Wiele osób (w tym również i ja) dość cynicznie podchodzi do tego jak wiele można osiągnąć z automatycznego wydobywania znaczenia z informacji (technologie NLP), zwłaszcza jeśli ograniczymy się do jedynie do korpusu tekstu. To jest jak dziecko stara się zrozumieć rozmowę pomiędzy jego rodzicami tylko przez słuchanie jej części, która czasem nawet jest celowo ukryta w takie zwroty aby dziecko ich nie rozumiało. Najprawdopodobniej w ciągu 10 lat ludzie będą nadal operować na danych niestrukturalnych i pół-strukturalnych. Jakość wdrażania i stosowania technologii semantycznych mogą różnić się w zależności od zastosowania. Semantic Web może okazać się przydatne w niektórych dziedzinach, ale nie będzie raczej rozwijać się w pełnym zakresie jak przewidział to TBL. Oczywiście niektórzy bardziej zaawansowani użytkownicy będą mogą skorzystać z dobrodziejstw Sieci Semantycznej. Być może Semantic Web będzie tak jak sztuczna inteligencja - zawsze za rogiem w teorii i rozczarowaniem w praktyce.

Niektórzy uważają, wraz ze poprawą dostępności baz informacji semantyka będzie coraz bardziej związana z samymi aplikacjami, niż stawać się częścią języka zapisu dokumentów Sieciowych. Nie sądzę. W chwili obecnej mamy bowiem "semantykę" w aplikacjach, a to, co nam naprawdę brakuje, to "połączenia", czyli sieci, pomiędzy elementami informacji z różnych aplikacji.

Jeśli założymy, że ludzie, którzy tworzą strony i bazy danych zrobią to zgodnie z kanonem standardów informacyjnych osiągniemy bardzo dużo w kierunku budowy Sieci Semantycznej. Jednakże dużo czynników (ludzkich) najprawdopodobniej stanie na przeszkodzie. Miara sukcesu zależy w dużej mierze od definicji: niektórzy ludzie widzą Semantic Web, jak zoptymalizowane zasady projektowania dla Sieci. Jeśli pamiętasz nasz artykuł na temat inicjatywy Pedantycznej Sieci, to wychodzi na to, że leczenie Sieci może mieć duże znaczenie dla dalszego rozwoju Semantic Web.

Inni respondenci zwrócili uwagę na rolę, jaką standardy Sieci Semantycznej odgrywają dla przenośności danych i interoperacyjności. Niektórzy twierdzą, że do 2020 roku mechanizmy interoperacyjne pozwolą na łatwą i niewidoczną wymianę danych pomiędzy aplikacjami.

Istotą Sieci Semantycznej, w szerokim tego słowa znaczeniu, jest aby maszyny zrozumiały ludzi, ale szczegóły tej koncepcji zmieniały się (zmieniają się) wraz z upływem czasu i zależą od zmian w technologii i społeczno-ekonomicznych: kiedy mamy więcej mocy obliczeniowej, więcej danych może dawać lepsze rezultaty niż fragmenty wysokiej jakości meta-danych dostarczonych z informacją. Niektórzy respondenci twierdzą, że Semantic Web jest "drogą" a nie rzeczywistą "rzeczą", który mogłaby zostać osiągnięta.

Sieć Semantyczna wpływa już na nowe aplikacje; by wymienić tylko kilka z nich: TripIt, TrueKnowledge, Wolfram | Alpha lub Twine.

Stąd też mówi się o innej metryce sukcesu: rosnącej liczbie aplikacji sieciowych skutecznie wykorzystujących technologie semantyczne (np. poprzez większe wykorzystanie systemów organizacji wiedzy zamiast tagów) i ... liczby nowych startupów, które wymyślają nowe kawałki układanki zwanej Semantic Web. Na zakończenie, przyjrzyjmy się, czy respondenci uważali, że Sieć Semantyczna może zostać osiągnięta do roku 2020. 41% wszystkich uczestników (38% ekspertów) zgodziło się, że do 2020 r. wizja TBL "zostanie osiągnięta w znacznym stopniu". Podczas gdy 47% respondentów (52% ekspertów) argumentowało coś przeciwnego, sugerując, że do 2020 r. "użytkownicy nie zauważą wiekszej różnicy (w funkcjonowaniu Sieci)".

Jedna z uczestniczek, Kate Ray, korzystając z okazji, że tak wielu ekspertów w tej dziedzinie zebrało się w jednym miejscu, nagrała imponujący dokument na temat Web 3.0. Oto krótki przegląd tego, czego może się z niego dowiedzieć.

Web 3.0 from Kate Ray on Vimeo.

Dlaczego?

Jesteśmy zalewani ogromem informacji; daje (da) to nam ogromne możliwości, ale na razie nie mamy jeszcze narzędzi, aby móc sobie z tym ogromem poradzić i wykorzystać go w pełni!

Szacuje się, że w Sieci jest opublikowane 10.000 TB danych; możemy to przeliczyć na mniej więcej prawie 2000 bibliotek. David Weinberger zauważa, że stare rozwiązania, np. system klasyfikacji dziesiętnej Deweya (DDC), znany będący podstawą wielu systemów katalogowania stosowanym w bibliotekach, staje się bezużyteczny wobec ogromu informacji w Sieci. Nova Spivack idzie jeszcze dalej i twierdzi, że Google (a raczej styl interakcji/wyszukiwania używany dzisiaj) przestaje być odpowiedni do zarządzania tymi miliardy miliardów elementów Sieci. W chwili obecnej musimy wszystko robić w naszych głowach: od integracji informacji do "przepisywania"  zapytań  wprowadzanych w Google. Sir Tim Berners-Lee (TBL) zauważa, że ludzie oczekują od procesu wyszukiwania czegoś w rodzaju spadochronu, który umieści nas bezpośrednio w oczekiwanym wyniku.

Chris Dixon wskazuje, że użytkownicy zalewani informacją są mniej skorzy do tego, aby coś kupić. Weinberger zastanawia się czy biorąc pod uwagę ogrom otaczającej nas informacji nie powinniśmy rozpocząć "tagowanie naszych tagów" i "filtrowania naszych filtrów".

W związku z powyższym w celu integracji, utrzymania, aktualizacji i filtrowania tak ogromnej przestrzeni informacyjnej, potrzebujemy struktur i (prawdopodobnie) technologii semantycznych.

Jak?

TBL mówi, że 20 lat temu pokazał nowe sposoby zarządzania informacją (np. przez wynalezienie WWW). Teraz chce zachęcić nas, abyśmy opublikowali w Sieci nasze dane. Spivack sugeruje, że Sieć staje się coraz bardziej globalną bazą danych. Wraz ze wzrostem liczby powiązań pomiędzy elementami informacji tworzony jest kontekst; jest on zaś kluczowym krokiem w kierunku rozumienia znaczenia (semantyki) informacji.

Krytycy

Oczywiście nie wszyscy są tak optymistycznie nastawieni do Web 3.0, nawet wśród ekspertów związanych technologiami sieciowymi. Dla niektórych, Semantic Web tworzona jest i działa we własnym  nierealnym "kokonie"; i jest przeznaczona dla idealistycznego świata, w którym każdy jest ekspertem w bazą danych lub zarządzaniu informacją. Ponieważ nie udało nam się aby maszyny zrozumiały nas, staramy się teraz "myśleć" (wyrażać siebie) jak maszyny. Jednak podstawowe pytanie brzmi "Czy świat ma sens, czy my nadajemy sens światu?". Dodatkow, świat wokół nas jest zbyt niejednoznaczny, i nie ma jednego sposobu wyrażania tego co nas otacza; dlaczego miałby być? Czy wam również w tym miejscu na myśl przychodzi twierdzenia Gödla o niekompletności ?

Schizmy

Tak jak nie ma jednego sposobu wyrażania otaczających nas rzeczy, tak też wygląda na to, że nie ma jednego sposobu myślenia o Semantic Web. David Karger i Abraham Bernstein twierdzą, że możliwe jest uzyskanie Semantic Web bez ontologii: "wiele można osiągnąć z nawet małą strukturą" (ang. a little structure goes a long way); jednak inni uczestnicy konferencji mówią: "Czy Papież jest Katolikiem?"

Przyszłość

Wszyscy zgadzają się, że Sieć jest ogromnym sukcesem technologicznym i społecznym. Spivack twierdzi, że po ewolucji zawsze następuje rewolucja, więc teraz czekamy już tylko na pierwszą poważną aplikację (ang. killer app) korzystającą z technologii Sieci Semantycznej. TBL mówi, że Semantic Web to platforma, podobnie jak sama Sieć; więc nie sposób powiedzieć, co powinniśmy z nią zrobić lub dokąd nas to zaprowadzi. Stwierdza on, że jeśli Semantic Web miałby jedynie zrealizować jego wizję (lub przewidywania) to byłoby w poważnym niebezpieczeństwie.

Oto program mojej prezentacji:

1. O co chodzi z Web 3.0 ?
   • Krótka historia Sieci
   • Od URI do zaufania
2. Podstawy: RDF, ontologie i SPARQL
3. Byc w Sieci a byc czescia Sieci
   • Polaczone Dane: Publikujemy w Web 3.0
   • Cyfrowe a Sieciowe: Semantyczne Biblioteki Cyfrowe
   • eGov: Upublicznianie publicznych danych
4. Poza akademickie rozwazania:
   • Google Rich Snippets, RDFa i BestBuy
   • Facebook Open Graph
5. Podsumowanie: Przyszlosc  Web 3.0

Jeżeli jest coś o czym chcielibyście usłyszeć to proszę o komentarze, a być może uda mi się omówić krótko dany temat w czasie tej 45-minutowej prezentacji.

Z dużą przyjemnością chciałbym więc poinformować was o (darmowym!) podręczniku "Linked Data Patterns - A pattern catalogue for modelling, publishing, and consuming Linked Data" opisującym kwestie związane z modelowaniem i publikowaniem połączonych danych. Autorami tej książki (a właściwie ebooka) są znani w środowisku Semantic Web: Leigh Dodds i Ian Davis.

Ebook został wydany w formie PDF i ePUB. Autorzy na swoim blogu piszą, że nie jest to jeszcze ostateczna wersja podręcznika, stąd zachęcają do zgłaszania wszelkich (konstruktywnych) uwag na jej temat.

Znając osobiście obu autorów i ich dorobek  szczerze zachęcam do lektury.

Jednym z podstawowych celów projektu LarKC jest zgromadzenie powiązanej wiedzy dostępnej w chmurze otwartych danych (ang. Linked Open Data) i dostarczanie usług wydajnego wnioskowania na tych danych.

Czym zajmuje się projekt LarKC najlepiej obrazuje następujący Woordle:

Być może nie wspominałbym o tym projekcie gdyby nie opublikowane ostatnio zbiory danych:

• Baza zainteresowań naukowych pracowników naukowych związanych z informatyką; zawiera semantyczną reprezentację profili ponad 600 tysięcy naukowców; bazuje ona na otwartych danych udostępnionych przez serwis DBLP.
• Semantyczne repozytorium połączonych danych (ang. Linked Data Semantic Repository) zawiera ok 1.7 miliarda trójek zawierające powiązane dane pochodzące z różnych serwisów zarządzających wiedzą ogólną, w tym DBPedia, Freebase, Geonames, MusicBrainz, UMBEL, czy znany nam już Wordnet. Na tych danych zostało dodatkowo przeprowadzone wnioskowanie zgodnie z regułami zawartymi w powiązanych ontologiach.
• Połączone dane nauk przyrodniczych (ang. Linked Life Data) prawdopodobnie najciekawsza baza, zawierająca ok 5 miliarda trójek z informacjami biomedycznymi powiązanymi pomiędzy poszczególnymi zestawami danych, które zostały zintegrowane w tej bazie.

Jeżeli zastanawiacie się dlaczego poświęciłem dzisiejszy artykuł projektowi LarKC, to odpowiedź jest bardzo prosta: w poniedziałek opowiem o języku zapytań SPARQL, a nowo nabytą wiedzę będziecie mogli przetestować na dwóch ostatnich z zaprezentowanych repozytoriów: LDSR i Linked Life Data.

Zanim napiszę o planach na najbliższy semestr, podsumujmy krótko pierwsze kilka miesięcy działalności Szkoły. Przez pierwsze cztery miesiące funkcjonowania Szkoły (od września do grudnia 2009):

• odwiedziliście nas ponad 4000 razy, spędzając średnio prawie 5 minut
• większość z was trafiała do nas kierowana z wykopu, Facebooka, GoldenLine i blipa.
• docieraliście do nas z najróżniejszych miast w Polscei z granicą
  

W pierwszym semestrze opublikowaliśmy 39 artykułów, w których:

• prezentowaliśmy ideę i podstawy Web 3.0,
• omawialiśmy podstawowe technologie i specyfikacje, w tym RDF, RDF Schema i OWL,
• wprowadziliśmy pojęcie ontologii i przedstawiliśmy kilka przykładów najbardziej popularnych z nich: SKOS, DublinCore, FOAF i SIOC,
• zwróciliśmy uwagę na wagę słowników w Web 3.0, takich jak WordNet czy OpenVocabulary, w Web 3.0,
• omówiliśmy czym są otwarte dane i jak wykorzystać je "aktualizacji" własnego serwisu do wersji Web 3.0,
• pokazaliśmy jak napisać w Javie prosty program korzystający z semantyki,
• informowaliśmy was na bieżąco o ciekawych wydarzenia związanych z Web 3.0: publikacji otwartych danych przez New York Times, decyzji HP w sprawie biblioteki Jena, czy doktoracie honoris causa dla sir Tima Bernersa-Lee,
• na zakończenie poprzedniego semestru napisaliśmy o tym jak otwarte standardy w stylu RDFa i Good Relations wpierają przedsięwzięcia typu e-commerce.

W tym semestrze planujemy:

• napisać więcej o wykorzystaniu technologii semantycznych w zastosowaniach komercyjnych,
• przybliżyć wam usługi Web 3.0 z których mogą korzystać wasze serwisy: Sindice, OpenCalais, DBPedia
• przedstawić kilka ciekawych projektów wykorzystujących technologie semantyczne, m.in. Twine, Drupal, DuraSpace
• omówić tematykę semantycznych bibliotek cyfrowych,
• opisać popularne języki zapytań i wnioskowania,
• oraz dalej kontynuować rozpoczęte tematy: podstawy, ontologie, programowanie.

Planujemy również wyjście poza cyfrowy świat: chcielibyśmy omówić dokładniej niektóre tematy i odpowiedzieć bezpośrednio na wasze pytania w trakcie warsztatów, które odbyłyby się jeżeli uda się zgromadzić odpowiednią ilość zainteresowanych.

Czekamy na wasze komentarze i opinie: tutaj na blogu, na Facebooku, i zapraszamy do dalszej lektury.

Nie raz już wspominaliśmy, że Web 3.0 ma być Siecią dla maszyn. Na początku wszystkim nam zależało na tym aby strony i usługi w Sieci dostarczały semantyki: niech tylko pojawi się RDF, a reszta "jakoś magicznie" się sama rozwiąże. Teraz już wiemy, że sam RDF nie jest najważniejszy, że dużo ważniejsze jest współdzielenie ontologii, słowników, i publikowanie połączonych danych.

Ale czy wystarczy ?

Niedawno rozpoczęła swoją działalność inicjatywa Pedantic Web. Jej celem jest analizowanie istniejących ontologii, słowników i usług pod kątem zgodności ze standardami. Okazuje się bowiem, że nawet te najbardziej popularne ontologie jak SIOC czy FOAF nie są tak do końca stworzone poprawnie.

Skąd właściwie wzięła się potrzeba powstania Pedantycznej Sieci? Pisałem powyżej, że my użytkownicy Inte

rnetu staliśmy się krytyczni co do sposobu prezentacji, zawartości i interakcji z treścią stron i usług internetowych: wybieramy te strony i usługi, które  są dla nas bardziej czytelne.

Pomyślmy teraz o tym jak maszyny widzą Sieć. Jeżeli serwowane w niej dane będą niepowiązane, chaotyczne, korzystające z tysięcy różnych i nie powiązanych słowników i ontologii, to będą się "czuły" podobnie zagubione jak kiedy my trafilibyśmy na stronę o słabej nawigacji, wielojęzycznej treści wykorzystującej trudne słownictwo.

Inicjatorzy Pedantycznej Sieci zauważają, że zarówno ontologie, słowniki jak i narzędzia mogą zawierać błędy. Niedoskonałe nadal agenty semantyczne mają duże problemy z "rozumieniem" niedoskonałych treści i usług dostarczanych przez narzędzia zawierające błędy.  Celem grupy jest wskazywanie tych niedoskonałości, np.: niepoprawnego wnioskowania wykorzystanego w procesie tworzenia ontologii.

Zachęcam wszystkich zainteresowanych tworzeniem ontologii czy narzędzi semantycznych do subskrypcji listy mailingowej; szczególnie jeżeli chcemy mieć pewność, że stworzona przez nas ontologia czy narzędzie jest zgodne ze ogólnie przyjętymi standardami.

Martwi mnie tylko jedno, podobnie jak w przypadku wszystkich "sił porządkowych" możliwe są dwie opcje: strażnicy (np Irlandzka Gardaí) i policjanci (ang. law enforcement). Wygląda na to, że grupa Pedantyczna Sieć chce być strażnikami standardów; nawet pomimo nieprzyjemnego incydentu, po którym jednemu z jej członków nadano przydomek "Policji Połączonych Danych" (ang. Linked Data Police).

Knowledge Hives zostało zaproszone do ścisłego finału konkursu Innovation Seed Camp dla startupów zajmujących się technologiami semantycznymi. Seed Camp składał się z dwóch sesji: prezentacji startupów oraz sesji mentoringowych. Te ostatnie były bezcenne dla młodych startupów; umożliwiały otrzymanie cennych wskazówek bezpośrednio od inwestorów (firm typu Venture Capital i Business Angels).

Konkurs wygrały 3 startupy:

• Collibra dostarcza rozwiązania umożliwiające integrację usług biznesowych za pomocą technologii semantycznych; firma posiada już spore sukcesy, jak i bardzo duże (jak na startup na seedcampie?) finansowanie (ponad €800.000,00)
• Flimmit jest integratorem recenzji filmowych dostarczającym rekomendacje dla użytkowników; innymi słowy - IMDB na sterydach.
• Gnowsis - o Web 3.0 przeczytaliście już za pewnie sporo; Gnowsis wykorzystuje technologie semantyczne do poprawy zarządzania wiedzą zgromadzoną na naszym pulpicie. Gnowsis powstał na bazie wieloletnich badań prowadzonych przez jej założycieli, w tym Leo Sauremanna, w ramach Europejskiego projektu Nepomuk.

Niestety, wobec konkurencji w postaci firm, istniejących od wielu lat i posiadających spore finansowanie, młode startupy rozpoczynające dopiero proces pozyskiwania inwestorów były bez większych szans. Jednym z ciekawszych młodych startupów był playence, założony przez Katharinę Siorpaes z STI Innsbruck; playence wykorzystuje procesy bazujące na zabawie do zarządzania wiedzą np. do tworzenia ontologii.

Pierwszy dzień konferencji rozpoczął się od prezentacji Mike'a Brodiego (Verizon) i Marka Greavesa (Vulcan). Mike pokazał, że można przygotować prezentację o technologiach semantycznych bez używania słowa "semantyka". Zauważył też, że w środowisku korporacyjnym musimy pozostawać bardziej krytyczni w stosunku do otwartych połączonych danych (ang. Linked Open Data), o których piszemy od niedawna na łamach Szkoły Web 3.0. Zauważył on, że wieloznaczność predykatu owl:sameAs prowadzi do tego, że nie zawsze oznacza on "takie same" (ang. same as) źródła w naszym rozumieniu. Mark przypomniał, że mówiąc o Semantic Web musimy podawać konkretne zyski: na przykład w prezentacji rozwiązań semantycznych jako integracji danych dla działów IT powinniśmy umieć wykazać redukcję kosztów. Mark pokazał również jak szybkie prototypowanie (ang. rapid prototyping) może współgrać z prezentacją rozwiązań semantycznych; Mark pokazał to na przykładzie semantycznych wiki. Obaj prelegenci sugerowali kierowanie prezentacji biznesowych do bardziej otwartych odbiorców, np. działów marketingu czy brandingu.

Drugi dzień konferencji rozpoczął się od prezentacji Susie Stephens (Johnson&Johnson) która omówiła problemy firm farmaceutycznych w kontekście zarządzania wiedzą i wynikami badań w ramach otwartych innowacji (ang. Open Innovation Paradigm). Susie rozwinęła to co powiedział dzień wcześniej Mike, że korporacje nie dowierzają otwartym połączonym danym, pokazując że nie jest to tylko kwestia zaufania do tych źródeł danych, ale również ostrożność w ujawnianiu zapytań, które towarzyszą temu procesowi.  Stąd też konieczne jest zaimportowanie danych do wewnętrznej bazy wiedzy. Prowadzi to jednak do problemów z integracją tysięcy dostępnych w ten sposób źródeł. Na podstawie prototypu bazującego na semantycznym wiki, Susie pokazała jak ważne w takim przypadku stają się rozwiązania semantyczne. Zaznaczyła jednak, że nadal brakuje odpowiednich narzędzi wizualizacyjnych, które wspomagałyby procesy zarządzania tak zgromadzoną wiedzą. Wspomniała też, że równie istotne jak dodawanie nowych źródeł, ważny jest sama możliwość usuwania danych. Na zakończenie, Susie wskazała, że wewnętrzne połączone dane są wartościowe przez samo informowanie pracowników jakie źródła danych dostępne są w korporacyjnej bazie wiedzy.

Echa obu prezentacji można było usłyszeć w czasie całej konferencji, w tym głównie w czasie panelu Linked Data. Chociaż panowała opinia, że Web 3.0 nie dostarczy tej pełnej inteligencji, której niektórzy się spodziewali, to jednak wiele technologii jest już teraz pomocne w rozwiązywaniu dotychczasowych problemów w zarządzaniu wiedzą. Ciągle jednak pozostają otwarte pytania m.in. o sposoby przeprowadzenia "bezpiecznej" integracji otwartych danych z korporacyjnymi bazami wiedzy. Na zakończenie konferencji odbyła się prezentacja projektu ValueIT, którego zadaniem jest wspieranie i przyspieszanie procesu wdrażania technologii semantycznych w świecie biznesowym.

]]> http://www.semanticschool.com/2009/12/estc09/feed/ 0 http://www.semanticschool.com/2009/11/google-wave/#utm_source=feed&utm_medium=feed&utm_campaign=feed http://www.semanticschool.com/2009/11/google-wave/#comments Sat, 14 Nov 2009 14:52:56 +0000 Sebastian Kruk http://www.semanticschool.com/?p=498 Uruchamiamy kolejny kanał komunikacji i rozmów o Web 3.0.

Tym razem z wykorzystaniem nowatorskiego serwisu Google Wave.

Zapraszamy na wave'a Szkoły Web 3.0 pod adresem: http://tinyurl.com/semschool-wave