słownik « Szkoła Web 3.0

8lut/10

SPARQL – cz. 1: Wstęp do odpytywania grafów RDF

W piątek obiecałem, że dziś dowiecie się jak zadawać zapytania na grafie RDF za pomocą języka zapytań SPARQL. Zapowiada się kolejny cykl, tym razem jeszcze dłuższy niż poprzednie, bo chce omówić kolejne aspekty SPARQLa krok po kroku.

Dlaczego warto poznać SPARQL ? Jeszcze kilka lat temu każda baza RDF implementowała swój język zapytań na grafie RDF. Tak zgadliście: próba przeniesienia się z jednego repozytorium do drugiego była koszmarem. Dodatkowo, chociaż nie wiele wówczas serwisów udostępniało publicznie swoje dane, to bez jednego standardu zapytań konieczne było pisanie agentów semantycznych, które potrafiły zadawać zapytania w różnych językach.

Wraz z popularyzacją języka SPARQL przez W3C (SPARQL obchodził niedawno 2 lata od opublikowania jako rekomendacja W2 sytuacja się drastycznie zmieniła: SPARQL jest na tyle popularny, że udostępnianie tzw. SPARQL endpoint jest jednym z de facto standardów funkcjonowania serwisów semantycznych zgodnych z Linked Open Data. Innym ciekawym przykładem wykorzystania języka SPARQL jest projekt sparqlTeX, dzięki któremu możemy automatycznie aktualizować dokumenty PDF w oparciu o dane z serwisów udostępniających SPARQL endpoint.

W chwili obecnej trwają prace nad kolejną wersją języka; napiszemy o proponowanych zmianach pod koniec cyklu.

Tagged as: endpoint, RDF, sparql, w3c Czytaj dalej

12paź/09

Tworzenie prostych słowników w ontologii SKOS

Podstawą funkcjonowania Sieci Semantycznej są dobrze opisane, powiązane pomiędzy sobą i opublikowane dane. Do tej pory poznaliśmy podstawowe rozwiązania umożliwiające opis semantyczny: grafy i schematy RDF, lekką ontologię DublinCore.

Jednym z niezmiernie istotnych elementów opisu semantycznego są słowniki (ang. controlled vocabulary), które dostarczają pojęć wykorzystywanych w opisach semantycznych. Chociaż słowniki, takie jak zarówno tezaurusy czy taksonomie, tworzone są już od długiego czasu, szczególnie w środowisku bibliotekarskim, to jednak nie są one zapisywane w postaci która umożliwiałaby ich wykorzystanie w Internecie; szczególnie w grafach RDF. Odpowiedzią na te wymagania jest format tworzenia prostych systemów organizacji wiedzy - SKOS (ang. Simple Knowledge Organization Systems).