O reifikacjach wspominałem już przy okazji wstępu do RDF, kiedy to chcieliśmy zapisać informację, że krzesło ma 4 nogi. Co takiego specyficznego jest w tym zdaniu? Otóż składa się ono z czterech a nie z trzech części.

Jak więc możemy sobie z tym poradzić ?

Wprowadzamy predykat [ilość nóg] i nasze zdanie RDF przybiera postać:

[Krzesło] [ilość nóg] "4".

Może nie za bardzo gramatycznie w rozumieniu gramatyki języka polskiego, ale samo zdanie RDF jest zdecydowanie poprawne.  Jest jednak z nim jeden problem: dla każdej informacji dotyczącej ilości elementów, musielibyśmy definiować nowy predykat. O ile takie zdania RDF byłyby poprawne technicznie, to jednak ich semantyka (czyli znaczenie rozumiane przez maszyny) byłoby bardzo małe: czym różni się [ilość nóg] od [ilość rąk] dla maszyny?

Z maszynami jest podobnie jak z ludźmi: wprowadzanie do rozmowy zbyt wielu kolokwializmów, żargonu i slangu nie poprawia wzajemnego zrozumienia.

Dlatego też zalecane jest podejście, gdzie znaczenie poszczególnych predykatów jest jak najprostsze. W naszym przypadku sprowadza się to do wypowiedzenia dwóch zdań:

[Krzesło] [ma] [nogi].
[ [Krzeslo] [ma] [nogi] ] [sztuk] "4".

Jak zauważyliście w przypadku drugiego zdania podmiotem jest całe poprzednie zdanie. Taka konstrukcja nosi nazwę reifikacji, czyli wypowiedzeniu zdania o zdaniu.

Graficzna reprezentacja powyższej konstrukcji byłaby następująca.

Możecie zapytać: ale w jaki sposób całe zdanie może stać się podmiotem (lub obiektem - bo to jest również możliwe w reifikacjach)? Otóż, jak zapewne pamiętacie podmiot (podobnie obiekt) identyfikowany jest przez URI lub nienazwany węzeł (bnode). W przypadku reifikacji przydzielamy bnode do zdania. Niestety taka procedura jest dość kosztowna, bo wymaga aż 4 zdan:

_:zdanie1 [rdf:type] [rdf:Statement].
_:zdanie1 [rdf:subject] [Krzesło].
_:zdanie1 [rdf:predicate] [ma].
_:zdanie1 [rdf:object] [nogi].

Pierwsze zdanie informuje nas, że _:zdanie1 jest zdaniem RDF, kolejne jednoznacznie identyfikują trójkę elementów tworzący nasze zdanie [Krzesło] [ma] [nogi]. Teraz wystarczy tylko wypowiedzieć zdanie o tym zdaniu:

_:zdanie1 [sztuk] "4".

I te pięć zdań RDF tworzy naszą całą reifikację.

Na zakończenie,  nasz przykład zapisany w postaci N-Triples:

<http://www.semanticschool.com/examples/rdf/Krzeslo> <http://www.semanticschool.com/examples/rdf/ma> <http://www.semanticschool.com/examples/rdf/nogi> .
_:zdanie1 <http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#type> <http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#Statement> .
_:zdanie1 <http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#subject> <http://www.semanticschool.com/examples/rdf/Krzeslo> .
_:zdanie1 <http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#predicate> <http://www.semanticschool.com/examples/rdf/ma> .
_:zdanie1 <http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#object> <http://www.semanticschool.com/examples/rdf/nogi> .
_:zdanie1 <http://www.semanticschool.com/examples/rdf/sztuk> "4" .

w formacie Turtle:

@prefix rdf: <http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#> .
@prefix ns1: <http://www.semanticschool.com/examples/rdf/> .

ns1:Krzeslo ns1:ma ns1:nogi .

_: zdanie1 a rdf:Statement ;
           rdf:subject ns1:Krzeslo ;
           rdf:predicate ns1:ma ;
           rdf:object ns1:nogi ; 
           ns1:sztuk "4" .

oraz w RDF/XML:

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>

<rdf:RDF
	xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#"
	xmlns:ns1="http://www.semanticschool.com/examples/rdf/">

<rdf:Description rdf:about="http://www.semanticschool.com/examples/rdf/Krzeslo">
   <ns1:ma rdf:resource="http://www.semanticschool.com/examples/rdf/nogi"/>
</rdf:Description>

<rdf:Description rdf:nodeID="zdanie1">
        <rdf:type rdf:resource="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#Statement"/>
        <rdf:subject rdf:resource="http://www.semanticschool.com/examples/rdf/Krzeslo"/>
        <rdf:predicate rdf:resource="http://www.semanticschool.com/examples/rdf/ma"/>
        <rdf:object rdf:resource="http://www.semanticschool.com/examples/rdf/nogi"/>
        <ns1:sztuk>4</ns1:sztuk>
</rdf:Description>

</rdf:RDF>